چرا می‌نویسیم؟ انگیزه‌های نویسندگی

نویسندگی، بیش از آن‌که یک مهارت باشد، یک پاسخ است، پاسخی به نیازهای درونی، اجتماعی، و گاه درمانی انسان.  
ما می‌نویسیم، چون نمی‌توانیم ننوشت.  
نوشتن، راهی‌ست برای فهم جهان، برای فهم خود، برای گفتن آنچه نمی‌توان گفت. انگیزه‌های نویسندگی را می‌توان در چند دسته بررسی کرد :
1. بیان احساسات و تجربه‌ها
نوشتن، بستری‌ست برای تخلیه‌ی عاطفی، ثبت خاطرات، و بازسازی لحظات.  
نویسنده با واژه‌ها درد را تسکین می‌دهد، شادی را ثبت می‌کند، و خاطره را جاودانه می‌سازد.
2. فهم جهان و خویشتن
نوشتن، نوعی اندیشیدن است.  
وقتی می‌نویسیم، نه فقط جهان را می‌کاویم، بلکه خودمان را نیز بهتر می‌شناسیم.
3. تأثیرگذاری بر دیگران
نویسنده می‌خواهد دیده شود، شنیده شود، و گاه جهان را تغییر دهد.  
نوشتن، ابزاری‌ست برای آگاهی‌بخشی، نقد، و حتی انقلاب فکری.
4. خلق زیبایی
برخی می‌نویسند چون واژه‌ها برایشان مثل رنگ‌اند، و صفحه مثل بوم نقاشی.  
نوشتن، هنر است، هنرِ ساختن زیبایی از معنا.
5. درمان روان
نوشتن می‌تواند نوعی رهایی باشد.  
در روان‌شناسی، نوشتن درمانی (Writing Therapy) یکی از روش‌های مؤثر برای کاهش اضطراب، افسردگی، و بازسازی روانی‌ست.
( مانی ماحوزایی)